Busy Bessy Creatief

Totaal aantal pageviews

dinsdag 28 juni 2016

Marie

Vorige week schreef ik dat we zoveel plezier beleven aan Suzanne ...
Maar ook zij blijkt ondernemend te kunnen zijn!
Wie schetst mijn verbazing toen ik bij thuiskomst van m'n werk opeens een nieuwe pop aan trof.
Toen ik van de schrik bekomen was, vertelde Suzanne dat ze een popje had horen huilen en dat het meisje ontroostbaar leek en dat ze haar daarom maar mee naar huis had genomen ....


Nou, van dat huilen en ontroostbaar zijn zag ik helemaal niks!
Maar het was echt waar, hield Suzanne vol. En ze had haar gewassen en iets lekkers gegeven.
Ik schudde m'n hoofd, want wat moeten we toch met nòg een pop? Zo vlak voordat we gaan verhuizen?


Suzanne pakte het popje op en liep er mee naar Magda. Ze mocht op schoot en o ...., wat keek die ouwe Magda blij!
Ze mompelde aan één stuk 'Marie, Marie, Marie, Marie ....'


Ah, en toen smolt m'n hart hoor.
Ik keek nog eens van Magda naar Marie en toen naar Suzanne ...
'Denk jij dat ...' begon ik.
'Ssstttt', waarschuwde Suzanne ...


Kijk ze nou toch eens zitten! Marie of geen Marie, of wie dan ook ...
Het is goed zo!


Ik denk niet dat ik hoef te vertellen hoe goed het de laatste dagen met Magda gaat. En Marie lijkt het ook helemaal naar haar zin te hebben.
Nee, ik zeur niet meer over "nog een pop erbij?"
Het is echt goed.

En ik kan ook nog eens in alle rust verhuizen, nu het zo goed gaat met de poppen.
Magda, Suzanne en Marie zijn nog in ons huis wat leger en leger wordt.
De andere poppen vieren hun feestje in de loods waar het boordevol met dozen en meubels staat.



En ik ben druk met heen en weer rijden, organiseren en inpakken ...
Sorry dat ik zo weinig in blogland ben, maar er gaan betere tijden komen hoor!


dinsdag 21 juni 2016

In het nieuw ...


Kennen jullie Suzanne nog, van toen ...?
Ze is echt één van mijn liefste poppen; altijd opgewekt, vriendelijk en behulpzaam, en vooral wijs ...
Omdat ze alleen maar winterkleren had, vond ik het een paar weken geleden hoog tijd worden om een zomer outfit voor haar te maken. 
Ik had zojuist in de nieuwste Andrea Kreativ een jurkje gezien voor een popje van 20 cm.
Maar het geheel werd veel te groot, dus het moest aan alle kanten aangepast worden.
Het leverde me een aantal leuke creatieve uurtjes onder de parasol op. 
En natuurlijk kreeg ze nog schoentjes en een mandje!



Suzanne is ook erg goed voor Magda. Ze heeft heel veel geduld met haar en strijkt haar nooit tegen de haren in. Ze zijn vaak bij elkaar en Suzanne zorgt als de beste voor Magda!
Maar ook Magda had nog geen zomerkleding. Nou ja, ze liep wel vaak in haar ponnetje, maar dat vond ik maar niks.
En toen kreeg ik op een keer een heel mooi oud jurkje van vriendin Corrie. Trouwe lezers van haar blog herkennen het misschien wel.
Toen Magda het jurkje op tafel zag liggen, pakte ze het op en drukte het stijf tegen zich aan.
Nou, dan moest het maar eens gepast worden!


Ja hoor, ze kan het goed hebben! En blauw staat haar nog goed ook. 
Natuurlijk wilde Suzanne dat ik een foto van hen samen maakte. 

En dan nog even over Sterre ...
Sinds het bezoek van de gluurder (KLIK), ben ik helemaal klaar met haar.
Ze is nog veel en veel te jong om een vriendje te hebben en al helemaal zo'n kerel van het kaliber als hij. Dus ik heb er korte metten mee gemaakt. De eerstvolgende keer dat hij weer over de poort kwam met die kop heb ik hem gewaarschuwd. Nog één keer en ik duw je van die poort af ...
En Sterre heb ik meteen onderin een verhuisdoos gelegd en die heb ik naar de loods gebracht!
Zo, en sindsdien hebben we aardig rust hier in de tent. Tenminste ... als het over poppen gaat ...


En misschien is er nog meer poppendagnieuws bij:


woensdag 15 juni 2016

Aftellen

Tjonge, al meer dan een week niet meer actief geweest in Blogland.
Ik weet wel dat jullie het snappen, maar ik baal er eigenlijk zelf een beetje van!
Maar soms ben je opeens zò druk en staat je hoofd er niet meer naar als er dan toch nog wat vrije tijd overblijft aan het einde van de dag.
Toch vind ik het leuk om even wat te schrijven ...



Boven dit berichtje schreef ik het al: AFTELLEN.
Ja, dat is echt wat we op dit moment doen; letterlijk en figuurlijk.
Nog ruim 2 weken, nog 16 dagen ...
Omdat we al zo vroeg begonnen zijn met spullen uitzoeken, wegdoen en inpakken zitten we helemaal op schema.
Soms kijk ik om me heen en dan kijk ik wat ik nog meer zou kunnen inpakken. Maar ja, je moet toch ook nog leven ...
Ik had maandag een beetje lijm nodig .. en dat was er dus niet meer.
Ik wilde een betaling doen met m'n random reader, maar oeps ... die zat in het ladenkastje wat ik ook vorige week in de loods heb gebracht! Gelukkig had DH hem nog wel op z'n bureau liggen ..



En opeens zijn er ook allemaal 'laatste keren'. De laatste keer de heg snoeien, de laatste keer dat vriendin J of C op bezoek was ..., de laatste keer dat neef H. kwam eten.
En het wordt straks alsmaar gekker ... de laatste keer de bedden verschonen, de laatste keer de ramen zemen ...

Het is soms echt maar goed dat er ook werk bestaat en dat ik daar even heel erg door in beslag wordt genomen. Want je kunt toch niet de hele dag in je hoofd bezig zijn met de verhuizing?
We hebben het ook wel erg zwaar te pakken hoor. Het is echt een soort verliefdheid op dat huis en op de plek waar we gaan wonen. Zelfs mijn nuchtere man heeft er last van.
We blijven er maar over praten ...
Wat vindt jij het allerleukste aan onze nieuwe stek? Mmmm, het weiland denk ik ...
Nou, ik vind het een lastige ..., maar ik denk het licht binnen... door al die grote ramen heen ...
En wat zou er tegen gaan vallen? Tegenvallen? Nee, dat kan toch niet ...
Jawel, echt wel hoor...
Bv. de kleine keuken, vooral de kleine stukjes aanrechtblad aan weerszijden van de gaspitten en de spoelbak ... Ik kan echt niet meer zo'n zooi maken en zal het steeds moeten opruimen!


En de warmte ... het zal er 's zomers warmer zijn dan in ons huidige huis ..
En de afstand naar het werk ...; kwartier eerder weg en dus ook je bed uit!
En het onderhoud van de tuin ... , o nee, dat is juist leuk!

Zal ik maar ophouden?
Ja, laat ik dat maar doen. En dan ga ik gewoon even in die hele kale kamer zitten waar het zo hol klinkt ...
Op de tafel ligt ons 'draaiboek' met daarin nog een aantal vakjes zonder kruisje ...
Aftellen maar ...



Vanmorgen vond ik een prachtige spreuk en ik denk dat deze ook echt voor mij bedoeld was...

'Tel niet de dagen, maar zorg ervoor dat de dagen tellen ...'


woensdag 8 juni 2016

Blokken haken ... patroon 7

kleine versie


Dit gehaakte blok heb ik "versprongen schelpjes" genoemd. Het is soms moeilijk om een benaming te verzinnen, maar ik vind het toch wel prettig als de blokken naast een nummer ook een naam hebben.

Als je voor het eerst over deze haakblokken leest, dan kun je hier alle vorige berichten en basisinformatie vinden.

grote versie


Versprongen schelpjes  (patroon 7)

Maak de opzet van het blok.

Haak als volgt:
1)    2 open mazen – (2 l – 4 steken overslaan – in de volgende steek/ruimte: 1 stk + 3l + 1 stk – 4 steken overslaan – 2 stk in de volgende steek – 1 stk in de volgende ruimte –   2 stk in de volgende steek - 1 l) 3x  (5x) haken – 1 l – 2 open mazen
2)    2 open mazen – 2 l – ( in het middelste stk van de 5 uit de vorige toer: 1 stk + 3 l + 1 stk – 1 l - 5 stk in de 3-l ruimte van de vorige toer – 1 l))  3x  (5x) haken – 1 l – 2 open mazen
3)    2 open mazen – 2 l – (in het middelste stk van de 5 uit de vorige toer: 1 stk + 3 l + 1 stk – 1 l - 5 stk in de 3-l ruimte van de vorige toer – 1l) 3x  (5x) haken – 1 l – 2 open mazen
Herhaal steeds toer 2 en 3.

Als je blokje 19 (27)  toeren heeft, haak je nog een open rand met 24 (36) mazen.
Hecht de begin- en einddraad onzichtbaar af.

En in schema:


 Heel veel haakplezier weer!


Enne..., maandag en dinsdag zijn altijd hele drukke werkdagen voor me; dus dan ben ik wat minder actief in blogland. Maar...., dat haal ik de tweede helft van de week wel weer in!


dinsdag 7 juni 2016

Biene



Vandaag maar een kort poppenberichtje ...
Er is wel van alles gebeurd - ze zouden zich eens rustig houden ...- maar ik heb gewoon nog geen tijd gehad om erover te schrijven.
Dat moet volgende week maar!

Toen ik al mijn garen aan het uitzoeken was, kwam ik 2 aangebroken bollen dikke zalmroze wol tegen.
Ik heb ze een keer van mijn schoonmoeder gekregen.
Onze zwarte poes Boofy heeft er een tijdje mee gespeeld, maar dat was toch eigenlijk zonde.
Ik besloot de gok te wagen en er een jasje van te breien voor Biene.

Met wat kleine aanpassingen is het dan net gelukt. Ik had uiteindelijk nog geen cm over!
Het vestje is gebreid volgens dit 5 Hour Baby Sweater patroon (gratis).
Het start bovenaan bij de hals en eindigt onderaan de panden. De mouwen brei je later aan de steken die je vanaf de pas wegzet op een draad of hulpnaald.

foto van Ravelry

Het is een leuk vestje om te breien en ik denk dat ik het nog eens vaker zal kiezen. Maar dan wel helemaal volgens patroon en met voldoende garen!

vrijdag 3 juni 2016

Lapjes en blokjes ...

Elke keer als ik mooie quiltblokjes langs zie komen in blogland, krijg ik toch zò'n zin om ook met lapjes te spelen.
Nou ..., moet je gewoon doen zul je misschien zeggen ...
Tja, zo gemakkelijk gaat dit niet.
Op de stofjes van de Dear Jane na, is alles ingepakt en ik kan er echt niet meer bij!
Nou, dan maar de Dear Jane, dat is zo erg toch niet?



Nee, dat is niet erg. Maar ze zijn wel erg priegelig ...
Al maanden denk ik 'waarom moest en zou ik toch deze quilt maken?'
Er zijn toch genoeg andere mooie quilts, waarvan de blokken groter zijn en met minder stukjes.



Toch maar gewoon weer aan de slag ...
Sommige blokjes waren al voorbereid, maar ik had er maanden niets meer aan gedaan.
En hoe leuk is het dan, als je er tòch weer lol in krijgt!



C-2 Streak of Lightning was een pittig blokje. Ik heb hem met de hand gemaakt m.b.v. theezakjespapier.




C-3 Rayelle's Fence is een blokje dat al bijna af was. Het is met de hand gemaakt en als ik kritisch kijk, zie ik wel wat schoonheidsfoutjes. 't Is vooral dat ene vierkantje hè ...





C-6 Ashley's Aura was weer een wat eenvoudiger blokje. Ik heb een cirkel geappliceerd op de achtergrond en daarover heen kwam de kruisvorm met afgeronde hoeken.



C-10 Patriot's Lantern heb ik helemaal volgens de foundation paper piecing methode gemaakt.
Het patroon van het blok heb ik gekopieerd en vervolgens in delen geknipt, zie de werkwijze HIER. Ik heb voor de eerste keer met echt papier gewerkt en heb de strookjes met de naaimachine aan elkaar gezet. En het bevalt me wel. Ik vind het nauwkeurig werken met papier. Een klein nadeeltje is wel dat je achteraf even moet peuteren om al het papier weg te krijgen, maar dat vind ik niet zo erg.
Ik ga deze methode vaker gebruiken bij blokken met veel kleine stukjes.

Ja, die stukjes ... Ze zijn soms echt heel klein hoor. Twee kleine driehoekjes die samen net iets meer dan een cm2 zijn ... En de blokken zijn maar 11,4 cm ...



Toch vind ik het een uitdaging! En ik mag er van mezelf jaren over doen ....
Ik ga weer lekker even verder!

dinsdag 31 mei 2016

Een gluurder ...


Hé Spooky ... wat zie je daar?
We waren toch zo lekker aan het spelen?
Heb je geen zin meer?
Tja, zo ging het zaterdagmiddag. In één keer was ik de aandacht van de poes kwijt.
Dus ik ging maar weer verder in de keuken.
Totdat ik een gegrom hoorde.
Ja, we hebben soms net waakpoezen hoor ...
Ik dacht 'laat ik toch maar even gaan kijken' ... 
Ze verdedigen hun territorium altijd goed, maar misschien moet ik toch zien wat er nu weer aan de hand is ....


Eerst zag ik het nog helemaal niet. Ik keek naar de grond, en verwachtte daar een vreemde kat te zien of een hondje voor de opening in het gaas naast de poort ...
Ik volgde de blik van Spooky, omhoog...


Nou, geloof me of niet ... Ik begon ook te grommen...
'Hé, wat moet dat daar?'
Er kwam geen antwoord. Ik kreeg een strakke blik, meer niet.
En toen kwam die dekselse Sterre snel tevoorschijn vanachter de kliko.
Ze klom behendig omhoog in de heg ...


Ik stond erbij en keek er naar ...


Ze roetsjten naar beneden en gingen er lekker bij zitten. De brutaliteit!
Ze negeerden me volkomen, wat ik ook zei ..



Wat gaan we nu beleven?


Wil je nog meer poppendag? Kijk dan bij:


zaterdag 28 mei 2016

Nieuw dekentje ...



Wat was ik blij dat jullie het helemaal konden begrijpen dat er een nieuw (!) dekentje nodig is in de nieuwe woonkleuren, zie dit blogbericht.
De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik al begonnen was, voordat ik jullie reacties las...



Ik had iets in gedachten met een herhaling van bepaalde steken, structuursteken ...
Want dat komt mooi uit bij het gebruik van één tint garen.
Op m'n pinterest bord viel m'n oog op deze schoonheid. Weliswaar een babydekentje, maar met wat extra toertjes ...



En het hoefde van mij ook geen hele grote deken te worden ...



De bollen heten Julia en komen van de Zeeman. Ik heb 6 bollen gekocht en inmiddels is de derde al aangebroken ... Ik haak ongeveer 15 cm van het dekentje met één bol. Best spannend dus, temeer omdat er ook nog een rand omheen komt en ik geen idee heb hoeveel garen die in beslag gaat nemen. In reken in elk geval wel op ruim 1 bol.
Dus ... binnenkort nog maar weer eens bezoekje aan de winkel brengen, want ik wil zeker geen tekort hebben. Terugbrengen kan altijd en ik zit ook echt niet met deze bollen in m'n maag verwacht ik ...



Ik ben niet zo van de proeflapjes (ja, ik weet het ... dom, dom, dom ...) en ging dus lekker aan de slag met haaknaald 7. Lekker losjes haken, dat heb ik van Corrie geleerd.
Als je naar de foto van het dekentje met beertje (foto 3) kijkt, verwacht je dat je randen heen en weer haakt.
Althans, dat verwachte ik wel!
Maar ik volgde de beschrijving (niet echt zo heel duidelijk ..) strak en ik ontdekte dat de randen pas verticaal ontstaan na een aantal toeren, zoals op foto 2 te zien is. Die foto ontdekte ik ook pas later op internet hoor ...
Nou ja, ik vind het haakwerk toch wel mooi worden en vooral zo zacht en losjes ...
Het geheel is wel gevoelig voor pluizen, dat zie ik nu al. Dus we doen er maar heel voorzichtig mee!


donderdag 26 mei 2016

Griendkist


Al weer jaren geleden kreeg ik deze kist - een griendkist - van een oud collega van mijn man.
Die oud collega is een echte Sliedrechter en de kist is van zijn vader geweest.
Omdat ze zelf een klein huis hadden en zijn vrouw niet veel waarde in deze kist zag, zocht hij er een adresje voor. Nou, bij ons was die kist welkom!


Hij vertelde erbij dat deze kist mee werd genomen voor het werk en dat daar de spullen werden ingedaan die ze voor een week nodig hadden.
Ik stelde me zo voor dat ze dan met de kist op hun schouder de grienden (moerasachtig gebied bij de rivier waar riet en wilgen groeien) in trokken en daar een week bivakkeerden om wilgentenen de snijden).
De kist heeft bij ons jarenlang dienst gedaan als schoenenkist en stond in de hal.
Het was natuurlijk de bedoeling dat de schoenen er ìn zouden staan, maar al snel werden ze er bovenop gezet, wat natuurlijk ietsje praktischer is ....



Toen we onlangs een huis vol jongelui (vrienden van zoon Robert) hadden, kon ik wel een extra tafeltje gebruiken. Ik sleepte de kist de kamer in en eigenlijk functioneerde hij wel goed. En het stond nog leuk ook!
Daarom besloot ik hem maar een andere bestemming te geven. Inmiddels lagen er alleen maar oude schoenen in die kist. Alles eruit (en weg gegooid) en de kist kreeg een schoonmaakbeurt.
Magda was meteen in haar element ...

Ik heb nog wel heel erg in dubio gestaan of ik de kist wit zou verven, maar zowel DH als zoon vonden dat ik dat ECHT niet moest doen!
Toen dacht ik nog alleen de binnenkant wit te verven, maar zelfs dat werd afgeraden ...
Nou ja, dan maar een ouderwets kastrand lakentje erin. Ik vond dat het niet kaal kon blijven.


En zo heb ik een heerlijke plek voor mijn haak- en breiwerkjes, die ik altijd bij de hand wil hebben in de woonkamer!



Maar die griendkist en het gebruik ervan bleven me toch wel intrigeren. Dus ik ging op zoek ..
Vanuit het boek "Mannen van Sliedrecht" herinnerde ik me nog wel vaag het één en ander. 
Via deze site kwam ik te weten dat de griendkist (ook wel dijker genoemd) met de baggeraars mee ging naar de grote baggerprojecten. Dan waren ze maanden van huis. Tja, dan kan ik me wat bij de noodzaak van zo'n kist voorstellen!
En dat werken in de griend was dus alleen in het late najaar en de winter ... En ik denk dat ze dan gewoon met hun fietsje naar huis gingen aan het einde van de dag. 
Misschien trokken ze ook wel de Biesbosch in ...
Jammer dat deze kist niet zelf kan vertellen waar hij allemaal is geweest. 
De oud collega hebben we helaas uit het oog verloren na zoveel jaren. Hij was een stuk ouder dan DH en woont inmiddels ook op een ander adres.



Leuk detail is nog wel dat wij in de wijk "De Grienden" wonen. Vroeger was hier weidegrond en daarvoor strekten de grienden zich uit tot dit stuk grond. Nu is er nog maar een heel klein stukje over langs de rivier. Onze jongens speelden daar vroeger graag soldaatje en hebben hele loopgraven gemaakt ...


Waar is de tijd toch gebleven ...



dinsdag 24 mei 2016

Ontsnapt

Vandaag weer een poppenblogbericht ...




Want we hebben weer wat beleefd met onze oude dame, hoor.
Het was me al opgevallen dat ze graag bij de deur staat. Maar ik dacht dat het kwam door het mooie weer. Zelf lopen we ook in en uit en de achterdeur staat open met de wat hogere temperaturen.


Magda heeft een inmiddels een jas gekregen, die had ze hard nodig. Het warme groene pakje trekt ze iedere keer uit en haar nachtponnetje is gewoon veel te dun. 
Er lag nog donkergroene wol en die leek perfect voor een jas voor ouwe Magda. Volgens dit gratis patroon breide ik een warme jas. Ze past hem goed, alleen moeten er nog knoopjes op genaaid worden. Helaas zijn de potten met knoopjes al in de verhuisdozen gestopt. ...



Groen staat Magda echt goed en ze lijkt zich er ook prettig in te voelen.


Waar zal ze toch aan denken hè... 
Ach, weet je ... soms sta ik zelf ook zo te kijken richting het oosten. Dan denk ik: 'daar een stuk of wat kilometers verder staat ons toekomstige huisje ..., midden in het groen ...' 
Maar of Magda daar ook aan denkt?


Laatst hoorde ik 's nachts iets vreemds. Ik lag gespannen te luisteren; het leek wel of ik iemand hoorde roepen ... 
Het geluid kwam van beneden en heel zachtjes sloop ik de trap af. 
Toen hoorde ik het weer ... Het was ouwe Magda! Ze zat in de garage...
Voorzichtig ging ik via de andere deur naar buiten en ik was nog zo helder om m'n fototoestel te pakken dat altijd klaar ligt.
Wie schetst mijn verbazing toen ik Magda via het kattenluik naar buiten zag tuimelen... 
Al roepend 'Marie! Marie! Marie! 


In een donker nisje bleef ik staan om te zien wat ze ging doen. Met haar groene pakje in de hand wist ze op het houten rek te klemmen en daar ging ze zitten wachten. 


Ik probeerde haar naar binnen te krijgen. Maar ik kon praten als een brugman; ze deed het niet!
De volgende dag wilde ik er wel op terug komen. Maar ze was zo afwezig ... 
Opeens kreeg ik een ingeving ... Natuurlijk..., dat ik daar niet eerder aan gedacht had!
Ik zocht op mijn laptop naar een foto die ik van Gea had gekregen. 
Want Gea vond Magda zo sprekend lijken op een pop die ze zelf al 25 jaar heeft. HIER schreef ze er al over. 
Ik was er nog nooit over begonnen tegen Magda, maar ik vond het nu wel het goede moment ...


Ik vroeg haar of ze deze dame van de foto kende ...
Och heden, ze begon me toch te krijsen en te gillen !!
Ik probeerde haar uit te leggen dat zij misschien wel Marie is... , dat ze sprekend lijkt op haar ...
Ik hield haar voor de spiegel ...


Ze begon te jammeren ..., het gegil was gelukkig over.
Ik vertelde haar dat zij dit was, maar het drong niet tot haar door. Ze keek maar zo'n beetje in de spiegel, maakte wat geluiden en staarde voor zich uit.
Eigenlijk denk ik dat ze zichzelf helemaal niet herkent, dat ze niet eens weet hoe ze eruit ziet ...
Maar wie Marie nu is? Daar zou ik toch wel graag achter willen komen. Ik had zo gehoopt dat het de pop van Gea was. En misschien is dat Marie ook wel, maar de reactie van Magda begrijp ik niet ...
Snappen jullie het?


Wil je nog meer poppendag? Kijk dan bij:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...