Busy Bessy Creatief

Totaal aantal pageviews

woensdag 18 oktober 2017

Zilver poetsen



Het werd weer eens tijd om m'n zilver te poetsen. Wij hebben nog een zilveren tafelbestek, wat we op zon- en feestdagen gebruiken. En nog een aantal (thee) lepeltjes van zilver...


Tijdens onze verkeringstijd kochten we vaak een zilveren lepeltje als we bv een dagje uit waren. 
Die heb ik altijd veel gebruikt, maar de laatste jaren eigenlijk niet meer. 
We drinken koffie uit kleinere mokken en gebruiken ook geen suiker en melk meer in de koffie, zoals zoveel mensen. Daarom zijn de kleine lepeltjes van ons bestek veel handiger.


In de kelder had ik nog een klein beetje zilverpoets staan en dat gebruikte ik. Het was wel dik, beetje stroperig ... maar ja...
Toen ik later op internet ging kijken, zag ik dat er veel betere manieren zijn om zilver weer mooi te krijgen!
De Huishoudcoach noemt aluminiumfolie, soda, as en krijt ...
Ik lees ook over zout in combinatie met aluminiumfolie...
Nou, dat lijkt me allemaal een stuk gezonder en minder belastend voor het milieu dan het chemische goedje hierboven! Dan doen we dus de volgende keer anders.


Deze lepeltjes waren er wel het ergst aan toe. Ze zijn ook al 30 jaar oud en nog nooit gebruikt. We kregen ze op onze trouwdag en vinden ze iets te... (klassiek, brocante?). Maar nu glimmen ze weer in volle glorie!


En deze lepeltjes zijn nog veel ouder! Ze zijn van m'n oma geweest en sommigen zijn veel gebruikt. Niet alle lepeltjes knapten op van het poetsen. 
O nee, ik zie nu dat er één minder oud lepeltje bij zit; de tweede van rechts hebben we zelf gekocht in Ouddorp! 


En wat kan ik genieten van deze uitstalling...

Hebben jullie ook zilver en poetsen jullie dat regelmatig en hoe doe je dat dan?


maandag 16 oktober 2017

De zak

Als we op vakantie zijn, vinden we het altijd leuk om in plaatselijke winkels onze boodschappen te doen. Zo ook in Frankrijk, en daar is le boulangerie wel de favoriet bij ons.
En als je dan weet dat je het laatste bakkertje aandoet in een dorpje tijdens je terugreis, dan stemt mij dat altijd een tikkie weemoedig. Ach, ik ben soms een sentimenteel mens...
Zo ook bij ons tripje laatst...



Ik spreek echt geen vloeiend Frans, ik kan het een klein beetje verstaan en weet wat zinnetjes en woordjes en voor de rest ga ik vaak over in het Engels.
Maar in zo'n Boulangerie wil ik het gewoon in het Frans doen!
En de mensen achter de toonbank zijn altijd zo ontzettend vriendelijk en behulpzaam...
Helaas verging het me mij deze laatste Boulangerie anders...

Na mijn vriendelijk "Bonjour" bij binnenkomst wachtte ik even omdat monsieur achter de toonbank in druk gesprek was met une madame in de winkel.
Toen hij mijn kant op keek en een knikje gaf, zei ik "deux croissants, s'il vous plait".
De conversatie met madame ging in rap tempo door, terwijl dit leuke zakje op de toonbank werd gelegd.


Geen idee waar ze het over hadden, maar al snel werd er een bedrag door monsieur genoemd en op de manier waarop hij een beetje in mijn richting keek, maakte ik maar op dat hij het tijd vond om af te rekenen.
Hola, ik was dus nog niet klaar! Ik vertelde hem dat ik ook graag een baguette provincial wilde...
Weer die ongeïnteresseerde houding waarmee hij het stokbroodje op de toonbank kieperde en intussen het gesprek weer oppakte met madame.
Ik kan daar toch zo pissig om worden!
In Nederland gebeurt dat natuurlijk ook. Meestal doe ik dan of ik gek ben en wacht ik gewoon af. Ik ga niet betalen voordat men normaal aandacht heeft voor me als klant.
In dit geval zei ik "c'est tout!" En toen betaalde ik netjes drie euro...
Met het stokbroodje onder de arm en het leuke zakje in de hand verliet ik de winkel. "Bonjour monsieur et madame!" Ik kon niet horen of er nog iets terug gezegd werd...


Maar ik kreeg wel een ideetje; leuke lettertjes maken...
Waar een zak niet goed voor is!
Ik zou eigenlijk veel vaker moeten oefenen.


vrijdag 13 oktober 2017

Broedse kip?

Sinds een paar dagen doet Chicky een beetje vreemd. Eerst hadden we het niet zo door, maar op een gegeven moment vonden we dat ze wel erg vaak en lang in het leghok zat!
Ik duwde haar op zij, want ze dus echt niet leuk vond en liet horen ook. En toen zag ik een ei liggen...
Dat heb ik weggehaald. Maar helpen deed het niet, want toen ik een poos later ging kijken zat ze wèer in het leghok!
Je gaat vandaag echt geen eitje meer leggen, Chick... , zei ik nog.
Nou, ik geloof dat zij er anders over dacht.
Ze was niet van plan om weg te gaan...



Arme Nicky... ze liep al piepend rond. Want nu is ze haar maatje kwijt!
Die twee zijn werkelijk altijd samen. Doet de één een stap naar links, dan doet de ander dat ook.
En Chicky oogt nu ook niet echt gelukkig. Ze zit daar maar stoned met de veren wijd te zitten.



Ik heb haar verschillende keren het hok uit gejaagd. Soms liep ze het gras op en ging ze daar in een kuiltje zitten broeden. Precies hetzelfde gedrag...
Het leghok sluit ik nu overdag af met een stukje hout. Nicky legt al een tijdje geen eieren. Ik vermoed dat aan het einde van de vakantie te weinig water heeft gedronken.
Chick presteert het zelfs om midden op de dag op stok te zitten met die broedse blik...


Nou, het is me wat met die kippen...
Zijn er nog lezers die goede tips hebben?

woensdag 11 oktober 2017

Klosjes



Klosjes ..., ik was er al langer verliefd op ...
Bij Wilma kwamen ze heel vaak voorbij.
En toen ik ze steeds bij Simone zag, werd het alleen maar erger.
Erger? Hoezo erger?




Het is helemaal niet erg!
Het is leuk!
Super leuk!


Ik heb voor blauwe klosjes gekozen, omdat ik zo veel blauwe stofjes en restjes heb liggen. En dat komt natuurlijk omdat ik dol op blauw ben.
Mijn klosjes zijn boven- en onderaan 7 cm breed, het vierkantje in het midden is 2,33 bij 2,33 cm.



Soms zit ik zomaar een uurtje lapjes te knippen. Er bestaan speciale klosjesstempels, maar ik heb kartonnen malletjes die ik met potlood om teken op de stof.


Ik heb er nu 14 gemaakt, allemaal verschillend. En in het mandje liggen er nog meer.

Ze zeggen dat het een virus is ...

Maar zo voelt het helemaal niet...

vrijdag 6 oktober 2017

Souvenirtjes en handwerkjes

Als we op vakantie gaan, neem ik altijd handwerk mee. Vroeger las ik ook heel veel, maar dat is nu wat minder geworden. Al doe ik het nog steeds graag!
Voordat we op vakantie gingen had ik al bedacht dat ik deze keer niet al teveel mee wilde nemen. Dat had alles te maken met de getrokken conclusies vanuit vorige vakanties...

Aangezien ik deze zomer een beginnetje had gemaakt met twee babydekentjes (handig om mee te nemen op vakantie), gingen deze in ieder geval mee.
Verder nam ik nog een bolletje gemêleerd garen mee om een muts van te breien, had ik nog een paar restanten om eventueel pompoenen van te haken èn had ik 5 kleurtjes bij me om te starten met de Cosy woondeken.
En - voor het geval ik de brei-en haaknaalden zat zou worden - ook nog de hexjes en stofjes voor het verandaproject.


En zo verging het mij dus ... Al snel was van het ene dekentjes hardroze op en van het andere dekentje donkergrijs ... En laat ik dus geen nieuwe bollen hebben mee genomen! Ai, wat baalde ik daar van!


Dus ik breide een muts voor Gambia en ik haakte nog 3 pompoenen. Nou ja, de basis ... want een pompoen kun je het nu nog niet noemen.


Eenmaal op de camping werd het tasje met hexjes tevoorschijn gehaald. Maar laat ik nu geen naald hebben! Wel spelden op het kleine speldenkussentje, maar niet mijn fijne werknaaldje...
O, wat een sufferd! De laatste keer stak ik de werknaald op een ander kussentje dat op de etagère ligt die op de eettafel staat ...
Maar gelukkig hadden ze in de supermarkt wel naalden. Inderdaad NAALDEN ... veel te dik naar mijn zin en ik had al de kleinste maat gekozen! Nee hoor, dat werkt niks fijn ...


Dus toen werd er maar weer gehaakt, uiteraard in slow-motion ... want ik dreigde gewoon handwerk tekort te komen. Dat is me dus nog nooit gebeurd!

En dan de souvernirs... We doen het niet altijd, maar het is wel erg leuk.


Deze sokken namen we mee voor mijn broer. Hij heeft het altijd koud, dus ze komen goed van pas.


En voor onszelf hebben we een tafellaken met kippen en hanen gekocht. Zoals ik al eerder schreef wat het even lastig om nu te bepalen wat de beste optie was. Maar het is dus een rond kleed geworden dat netjes over de tafel past als hij vierkant is. Wij kunnen aan elke zijde (naar keuze) een halfrond stukje tafel naar boven klappen en als we dat aan alle zijden doen, hebben we een grote ronde tafel.
En laat het kleed dan ook precies passen (zelfs een klein stukje overhangen)...
Heel vaak klappen we ook maar één of twee zijden omhoog, en dan hebben we een soort van ovale tafel. Ook dan is het kleed perfect.
Ik zal nog wel eens betere foto's maken, maar op dit moment ligt de dikke Boofy op zijn handdoek op tafel te slapen ...


De dame van het winkeltje was een goede verkoopster. Het ging ook erg leuk...
We vielen dus ook voor deze mat:


Ook al weer ingepikt door die kat! Maar het is in ieder geval een kippige mat...


En toen gaf ze er deze doek gratis bij, als cadeautje! Ze had er zelf ook zo'n schik in... 
Ik denk dat het een soort overdoek is, om voor je handdoekenrekje in de keuken te hangen.
Nu hebben wij niet zo'n rekje, maar deze doek krijgt echt wel een goede bestemming!



Voor de kids namen we Nougat mee en in het groene papier zat iets wat ik niet op de foto heb...

Dus zocht ik maar een plaatje van internet... Hier lijkt het wel een beetje op!

En DH kwam zijn felbegeerde koeienbellen tegen! Hij kon niet kiezen of hij nu de kleine of de grote wilde en eigenlijk wilde hij ze ALLEBEI ...


En nu hangen ze vrolijk te klingelen in de boomgaard!



Enne.... helaas zijn er geen stenen kipjes mee naar huis gegaan uit deze mooie kar...
Waarom niet? Ik weet het eigenlijk niet... Maar spijt heb ik er wel van!

woensdag 4 oktober 2017

En vacances ... suite

Aan alles komt een eind, zo ook aan onze campervakantie!
Om niet in één dag 1100 km terug te moeten rijden, besloten we het in twee etappes te doen.
Het eerste deel binnendoor en nog even na-genieten, het tweede deel via de route du Soleil.


We vertrokken uit Embrun via de N94 richting Briancon. Bij de eerste stopplek zagen we dit prachtige plateau


Tussen het groen vlamde hier en daar een rode of gele struik.


Naarmate de weg stijgt, wordt de begroeiing anders en minder.


Wij vinden deze route zo enorm mooi, en kunnen het nooit nalaten om hem te rijden!


Al rijdend neem ik massa's foto's, en ik kan er ook niet mee ophouden...




We naderen het hoogste punt; een ruig stuk met weinig vegatatie. Er lopen zelfs koeien op de weg!


We komen door La Grave met de hoge Meije in zicht! Jaren geleden zijn we met een kabelbaantje naar boven in de sneeuw geweest!


En dan komen we 's middag opeens een prachtig stuwmeer tegen, Lac du Chambon. Een heel groot meer zelfs, we rijden er helemaal omheen via de D 1091.



Oh, wat is dit ook een mooi stukje Frankrijk! Dat moeten we onthouden, helaas is er nu geen tijd om hier langer te blijven ...


Hier zie je Lac du Bourget, ook een schitterend meer waar veel watersport wordt bedreven.


's Avonds hebben we nog een stuk snelweg gereden en overnacht op een parkeerplaats.
De volgende dag reden we het laatste stuk naar huis. Als je eenmaal in Luxemburg bent, heb je het gevoel bijna thuis te zijn. Maar dat valt altijd weer tegen!
Hoe fijn het ook was; oost - west - thuis - best ...
Heerlijk om iedereen weer te zien en te kroelen met de poezen, de schapen te aaien en met de kipjes te tokken!

maandag 2 oktober 2017

En vacances ... (continuation 3)



Embrun ligt in de vallei van de Durance, en deze rivier mondt hier uit in het stuwmeer Lac de Serre-Ponçon, evenals de zijrivier de Ubaye.




Een aantal jaren geleden bezochten we het museum van dit meer. Helaas was het dit jaar maar heel beperkt open en zijn we er niet meer geweest.
Rond 1850 zijn er verschillende overstromingen geweest omdat het water van de Durance ver buiten z'n oevers trad. Er is toen een ingenieus plan gemaakt om dit stuwmeer aan te leggen, zodat de waterstand geregeld kon worden. Daarbij was het wel nodig dat er een heel dorp verdween, Savines.
Dit vergane dorp ligt nu op de bodem van Lac de Serre-Ponçon. Er is een nieuw dorp opgebouwd aan de oever van het meer, Savines-le-Lac.


We bezochten ook Guillestre, waar we al eens eerder geweest zijn. Ik vind het altijd een ietwat rommelig plaatsje met veel hoogteverschillen en in het hoogseizoen heeft het wel sfeer. Nu was het er erg rustig en veel winkeltjes waren gesloten. Natuurlijk waren de slager, de bakker en de kapper en de apotheek geopend, maar daar kwamen we niet voor...


Smalle steegjes, kleine balkonnetjes en overal luiken ...


De gotische kerk is prachtig! We zijn natuurlijk ook even binnen geweest...




In het oude gedeelte kun je alleen maar te voet komen. Hele smalle straatjes en veel trapjes...



Ook al waren we dan niet geslaagd voor de souvenirtjes die we wilden kopen, het was toch leuk om door het stadje te lopen.


Omdat het eigenlijk nog geen tijd was om naar de camping terug te gaan, zochten we nog een mooi plekje in de natuur op ...


Heerlijk om buiten koffie te drinken en wat te lezen ...


Het laatste deel volgt binnenkort. We zijn inmiddels al weer thuis!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...